Spinaziecannelloni met blauwe kaas en parmezaansaus

Vaak vind ik vegetarische pastarecepten zoals cannelloni of ravioli met spinazie een beetje lafjes van smaak. Dat moet toch beter kunnen dacht ik, en hier is het resultaat! Een beetje van delicious. magazine en een beetje van mezelf. 

Spinaziecannelloni met blauwe kaas en parmezaansaus

Ingrediënten voor 4 personen
3 tenen knoflook, fijngehakt
3 el pijnboompitten
800g wilde spinazie, schoongemaakt en bladen grof gesneden
25g roomboter
25g bloem
300ml melk
75g Parmezaanse kaas, geraspt
150g (milde) blauwe kaas, in blokjes
500ml passata di pomodoro
250g zelfgemaakte (of verse) lasagnebladen

Verwarm de oven voor op 180 graden. Verhit een scheutje olijfolie in een koekenpan voeg knoflook en handje voor handje de spinazie toe. Kruid met peper en een beetje zout en laat het blad op hoog vuur slinken en het vocht verdampen. Laat de spinazie een beetje afkoelen.

Smelt vervolgens boter in een sauspan. Voeg de bloem toe en bak 1 minuut mee. Haal de pan van het vuur en voeg in één keer de koude melk toe. Zet de pan terug op (laag) vuur en klop met een garde tot je een mooie gebonden saus hebt. Laat 50g Parmezaanse kaas in de saus smelten. Indien de saus te dik is geworden, kun je nog een scheutje melk toevoegen.
Meng 4-5 el saus en de blokjes blauwe kaas door de spinazie.

Schenk de tomatensaus in een ovenschaal. Leg de pastavellen op het werkvlak. Verdeel er de spinazie over en rol op. Leg de cannelloni tegen elkaar in de tomatensaus. Schenk de resterende parmezaansaus over de canneloni en bestrooi met de achtergehouden Parmezaanse kaas.

Bak de cannelloni in 25-30 minuten goudbruin en gaar. Rooster in de tussentijd de pijnboompitjes in een droge koekenpan. Bestrooi de cannelloni met pijnboompitjes en serveer.

Pompoenravioli met roquefort

Het is weer even geleden dat ik een receptje heb gepost. Een vakantie, een nieuwe baan en de tijd vliegt! Om het mezelf makkelijk te maken nu een receptje dat ik al enige tijd geleden heb gemaakt (en uitgetypt). Ik geloof dat ik voor dit recept was geïnspireerd door een recept van een ander, maar ik heb geen idee meer welk recept. Indien plagiaat, bij voorbaat mijn excuses!
 
Pompoenravioli met roquefort
Ingrediënten voor 4 personen
2 eieren
120g 00-bloem
80g semola (of in totaal 200g (patent)bloem)
2 el olijfolie
1 flinke flespompoen
100g Roquefort
Snuf chilipeper
Snuf kaneel
12 salieblaadjes
Handje walnoten, grof gehakt en geroosterd
Extra virgine olijfolie
Zout en peper
 
Warm de oven voor op 220 graden.
Snijd de pompoen in parten, besprenkel met olijfolie, peper en zout en rooster in circa 40 minuten gaar.
Maak in de tussentijd de pasta. Meng bloem en semola met de eieren, een snuf zout en 2 eetlepels olijfolie en kneed tot een soepel deeg. Laat de pasta in plastic folie 30 minuten rusten.
Prak de gare pompoen met de roquefort fijn. Breng de vulling op smaak met chilipoeder, kaneel en peper. Zout is waarschijnlijk niet of nauwelijks nodig, aangezien de kaas al vrij zout is. Houd er rekening mee dat je de vulling vrij pittig/stevig op smaak moet brengen, in de pasta zwakt de smaak wat af.
Rol de pasta uit en vorm ravioli van de pasta en de vulling. Sluit de ravioli goed af en zorg dat er geen lucht in zit.
Breng gezouten water aan de kook en kook de ravioli in delen in 2-3 minuten gaar.
Verhit ondertussen wat olijfolie in een koekenpan en bak de salieblaadjes krokant.
Verdeel de ravioli over de borden, besprenkel rijkelijk met goede extra virgine olijfolie en verdeel de salie en walnoten erover.

Caramelle met ricotta, basilicum en zwarte olijven

Dames en heren, het is vandaag dinsdag. Dat betekend dat u nog 3 dagen de tijd heeft om aan het idee te wennen dat u komende zaterdag aan de slag moet en lekkere zelfgemaakte pasta gaat maken! Dit is een receptje van Jamie Oliver. Geloof me, je kunt dit en het is vele malen beter dan die gevulde karton uit het koelvak van de supermarkt!
 
Caramelle met ricotta, basilicum en zwarte olijven
Ingrediënten voor 6 personen
Pastadeeg:
500g bloem tipo 00
5 eieren
Scheutje olijfolie
 
Flinke bos basilicum, blaadjes gehakt
250g (buffel)ricotta
Een kwart (of iets meer) nootmuskaat, geraspt
Een handjevol lekkere zwarte olijven, ontpit en gehakt
2 handen geraspte Parmezaanse kaas
Extra vierge olijfolie
2 klonten boter
2 tenen knoflook, in dunne plakjes
400g rijpe tomaten, ontdaan van zaadjes en grof gehakt
Balsamicoazijn
 
Maak het pastadeeg. Doe bloem in een kom. Maak een kuiltje in het midden en breek hierin de eieren. Voeg de olijfolie en snufje zout toe. Meng en kneed (het flink!) tot een gladde bal. Verpak in plastic folie en laat een half uurtje rusten.
Meng helft van de basilicum met de ricotta, nootmuskaat, olijven en helft van de kaas. Breng op smaak met peper, zout en een klein scheutje olijfolie.
Rol de pasta uit (bij voorkeur met een pastamachine) uit tot plakken. Verdeel de vulling in hoopjes over de pasta en vorm er caramelle van.
Verhit voor de saus een klont boter met een scheut olijfolie. Voeg knoflook en rest van de basilicum toe en na een minuut de tomaten. Laat het mengsel bijna aan de kook komen, zet het vuur laag en laat het mengsel 5 minuten sudderen tot de tomaten zacht zijn. Proef en breng de saus op smaak met peper en zout en een heel klein scheutje balsamicoazijn.
Breng een grote pan water (reken altijd 1L water voor 100g pasta) aan de kook. Kook de caramelle 2 tot 3 minuten, tot ze boven komen drijven. Schep ze voorzichtig met een schuimspaan in een vergiet en houd een beetje kookvocht apart.
Doe de caramelle bij de pastasaus en hussel alles door elkaar. Schenk er een beetje kookvocht bij om de boel smeuïg te houden. Verdeel over de borden. Bestrooi met de achtergehouden Parmezaanse kaas, nog een beetje verse basilicum en schenk er nog een straaltje goede olijfolie over.

 

 

Pasta met garnalen

Arrgghh. Post-vakantie blues. Ik heb alweer 3 dagen gewerkt, maar het wil gewoon nog niet wennen. Ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet! Dat is het alles overheersende gevoel sinds we afgelopen zondag, na 3 weken kamperen, terug naar huis zijn gereden. Rust, ruimte, natuur en lekker eten, wat wil een mens nog meer? Kamperen is het aller-fijnste dat je kunt doen, als je het mij vraagt.

Maar de vakantie is voorbij, dus voor vandaag houden we het kort. Vandaag een pasta, zo simpel dat je hem ook gemakkelijk door je man kunt laten maken (die heeft per slot van rekening nog weken vakantie voor de boeg…).

 

Pasta met garnalen

Ingrediënten voor 4 personen

300g linguine

24 grote garnalen, gepeld (evt. met staartje er nog aan)

1 blik cherrytomaatjes

1 tl chilivlokken

Kleine rode ui in dunne ringen

2 tenen knoflook, platgeslagen

Citroen

Handje fijngesneden peterselie

Olijfolie

Zout

Verhit olijfolie in de hapjes- of koekenpan en fruit de ui enkele minuten zachtjes aan. Voeg knoflook en chilivlokken toe en laat een minuutje meefruiten. Voeg de tomaat toe, breng op smaak met zout en laat zachtjes pruttelen terwijl je de pasta al dente kookt. Voeg een minuutje voor je de pasta klaar is de garnalen toe aan de saus. Giet de pasta af, maar houdt een kopje kookvocht achter. Meng pasta met bijna alle peterselie door de saus en voeg kookvocht toe tot de saus een mooie consistentie heeft. Breng op smaak met een flinke kneep citroensap. Verdeel de pasta over de borden, schenk er nog een straaltje goede extra vergine olijfolie over en garneer met de achtergehouden peterselie.

Een foto zal binnenkort volgen. Dat was echt teveel moeite, voor een dag zoals vandaag…

Een lekkere lentesalade

Ik krijg soms te horen dat de gerechten die ik maak wat bewerkelijk zijn. Ik vind dat zelf doorgaans best meevallen, maar misschien maakt (kook)verslaving blind. Om te bewijzen dat het ook eenvoudig kan, bij deze een lekkere lentesalade. Niets meer, niets minder. Ik heb de salade gemaakt met pasta, maar met aardappel zou ook kunnen.

Salade met makreel en raapstelen

Ingrediënten voor 2 personen

1 bosje raapstelen (of rucola)
2-3 smaaktomaten, in blokjes
1 el kappertjes
Paar ansjovisfilets
1 gerookte makreel, in stukjes (of een blikje tonijn)
75g groene babyasperges
½ rode ui, gesnipperd
150g pasta, bijvoorbeeld penne
2 eieren
Paar blaadjes basilicum, gescheurd
2 el rode wijnazijn
5 el olijfolie
1 klein teentje knoflook gesnipperd.

Kook de eieren in circa 7 minuten hard. Pel de eieren en snijd in partjes.

Breng water aan de kook, voeg zout toe en kook de pasta beetgaar.

Verhit een (grill)pan en bak de asperges enkele minuten. Haal de asperges uit de pan en snijd doormidden.

Mix met een staafmixer de azijn, knoflook, peper en zout en voeg de olijfolie in een straaltje toe.

Meng alle ingrediënten en dien op.

Met hetzelfde gemak, gooi je het in de afvalbak (NOT!)

Weggooien van eten doet me pijn in mijn hart. Dat probeer ik dus zoveel mogelijk te beperken. Ik bedenk al dagen van te voren wat ik de komende week ga eten (lekker burgerlijk, bepaald niet hip) en rijst of pasta weeg ik altijd keurig af. Uit de losse pols pak ik toch altijd weer meer dan dat ik eet. Houdt ik dan toch pasta over, dan gaat dat niet in de prullenbak, maar in de koelkast.  Een paar dagen later smaakt dat nog heerlijk in een salade, samen met de restjes uit de groentenla en de voorraadkast. Kost haast niets, ruimt lekker op en smakelijk, zeker als de zon schijnt! Dus maak deze salade, of pluk je eigen koelkast leeg en maak je eigen variatie. 

Tonijnsalade met pasta

 
Ingrediënten voor 4 personen
150g gekookte en afgekoelde pasta (of meer, wat jij wil)
Flinke hand boontjes, gedopt en gehalveerd
2 smaaktomaten in blokjes
Stukje komkommer, in halve plakjes
2 blikjes tonijn (op olie)
Stukje (punt)paprika, in  blokjes
(Eikenblad)sla
2 el (zelfgemaakte) mayonaise
2 el griekse yoghurt
1½ el kappertjes
2 eieren, gekookt
Paar ansjovisfilets
Peper en zout

Breng de eieren met koud water en een snuf zout aan de kook. Voeg wanneer het water kookt de boontjes toe en draai het vuur uit. Na circa 7 minuten zijn de boontjes gaar en de eieren hardgekookt (maar check de boontjes voor de zekerheid al iets eerder). Giet af, laat de eieren schrikken en spoel ook de boontjes even af met koud water. Pel de eieren en snijd in partjes.

Meng yoghurt, mayonaise, versgemalen peper en zout in de slakom en schep de rest van de ingrediënten door de dressing.

Plotselinge ingeving

De meeste recepten die ik maak heb ik uit een kookboek, een kooktijdschrift of heb ik van iemand anders (doorgaans mijn moeder) overgenomen. Daar heb ik dan weliswaar vaak kleine aanpassingen in gemaakt, maar erg veel creativiteit van mijn zijde is daar doorgaans eigenlijk niet bij gemoeid. Af en toe krijg ik echter plotseling een ingeving. Wanneer dit gebeurd, is dat meestal op zo’n onverwacht moment. Bijvoorbeeld tijdens het tandenpoetsen of wanneer ik even een momentje voor mezelf heb (je weet wel, op dat kleine kamertje…). Zo kreeg ik een tijdje geleden het idee een pasta te maken met makreel en een pittige tomatensaus. Deze combinatie pakt zo goed uit, die wil ik jullie niet onthouden!

Pasta met makreel

Ingrediënten voor 4 personen

2 flinke (verse!) makrelen, ingewanden verwijderd en schoongespoeld

olijfolie

1 rode ui, gesnipperd

1 grote rode peper zonder pitjes, fijngesneden

1 tl kaneel of een kaneelstokje

Bosje basilicum, steeltjes fijngehakt, blaadjes grof gescheurd

2 blikken gepelde tomaten

Schil van 1 citroen geraspt

½ citroen in plakjes

Beetje citroensap (naar smaak)

300g pasta (bijv. penne)

Handje geraspte parmezaan

Peper en zout

(Eventueel een scheutje pasta-kookvocht)

Verhit een flinke scheut olie in een hapjespan en fruit de ui, rode peper en steeltjes van de basilicum op matig vuur een minuut of 10. Zorg dat de ui zacht wordt, maar niet kleurt. Voeg de kaneel toe en laat kort meebakken. Voeg de tomaat, citroenschil, peper en zout toe. Breng de saus aan de kook en laat circa ½ uur zachtjes pruttelen.

Verhit in de tussentijd de oven voor op 180 graden. Smeer de makrelen in met een beetje olie. Bestrooi ze van binnen en buiten met peper en zout, leg ze op een bakplaat en vul de buikholte met plakjes citroen. Bak ze in de oven in circa 12 minuten gaar. Haal de makreel uit de oven en fileer de vis.

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Voeg naar smaak citroensap toe aan de tomatensaus en breng deze op smaak met peper en zout. Giet de pasta af en meng deze door de saus. Indien de saus wat teveel is ingekookt, kun je nog een beetje kookvocht van de pasta toevoegen. Maak de saus af met (bijna alle) basilicumblaadjes en een scheut lekkere olijfolie. Verdeel de pasta over de borden en bestrooi met Parmezaanse kaas. Verdeel de vis over de pasta en bestrooi met enkele achtergehouden basilicumblaadjes.

Home sweet home – part 2

Wilde ik 4 maanden geleden, na 6 weken kamperen, absoluut nog niet naar huis. Werd ik zelfs al chagrijnig van de gedachte terug naar huis te moeten gaan. Nu verheugde ik me er al weken op. Na negen weken zwerven is het zover; we zijn weer thuis!

Al is het nog een puinhoop en een stofbende, zit de helft van de inboedel nog in dozen, zijn we nog lang niet klaar met schilderen, lekt de douche en hebben we plots geen elektriciteit meer in de woonkamer (elektriciteit van de keuken zit op een andere groep, waarvoor halleluja!), mij kan niets gebeuren. Ik ben weer thuis in mijn eigen keuken!!!

Vanavond heb ik met niets en niemand rekening hoeven houden en kon ik voor de boodschappen rustig rondsnuffelen in mijn favoriete winkeltje in Lombok. Dat resulteerde in de volgende (vegetarische) lasagne.

Lasagne met paddestoelen, spinazie en aspergetips

Ingredienten voor 4 personen

350g kastanje champignons in plakjes (ik had gemengde paddenstoelen waaronder verse porcini!)

2 sjalotten, gesnipperd

1 teen knoflook, gehakt

1 bakje groene aspergetips, harde onderkant verwijderd

200g (wilde) spinazie, grof gehakt

12 verse of voorgekookte lasagnebladen

200g ricotta

Flinke snuf (versgeraspte) nootmuskaat (ik had zeker een halve)

Rasp van 1 citroen en een klein beetje sap

150g blauwe kaas (bijv. gorgonzola of danisch blue)

1 eidooier

100ml room of crème fraiche

3-4 (smaak)tomaten in blokjes

Scheutje olie om in te bakken en in te vetten

Scheutje lekkere extra vergine olijfolie

Warm de oven voor op 180 graden.

Verhit een scheutje olijfolie in de koekenpan en bak de aspergetips 2 minuten op vrij hoog vuur. Haal ze uit de pan en houdt apart. Verhit opnieuw een scheutje olijfolie en bak de paddenstoelen op vrij hoog vuur. Voeg na circa 2 minuten de sjalot en knoflook toe en zet het vuur iets lager. Voeg na enkele minuten de spinazie toe en laat de spinazie slinken. Zet het vuur uit en meng er de ricotta, nootmuskaat, citroenrasp en (beetje sap) doorheen. Breng op smaak met (flink wat) peper en zout.

Prak de blauwe kaas en meng met de eidooier en room.

Vet een ovenschaal in en doe hier de helft van het paddenstoelenmengsel en de helft van de aspergetips in. Leg hier de helft van de pastavellen op. Doe hier dan weer de rest van het paddenstoelenmengsel en aspergetips op en dek af met de rest van de pastavellen. Verdeel hier de kaassaus over. Zet de schaal ca. 25 minuten in de oven. Dek de bovenkant eventueel af met aluminiumfolie, indien deze te snel bruint.

Haal de schaal uit de oven, verdeel er de verse tomaat over en drizzle er nog wat lekkere olijfolie overheen.

Pasta “easy peasy”

Van huis en haard ontheemd (nou ja, meer van huis en KEUKEN). Met angst- en paniekklachten (hartkloppingen, hyperventilerend, zweetaanvallen, licht in het hoofd, tintelingen en ga zo maar door) heb ik de deur achter me dichtgetrokken, want hoe moet dat nou de komende tijd?

Ik heb weer afstand moeten doen van mijn keuken, mijn kruiden, mijn pannen, mijn keukenmachine, mijn oven, mijn kookboeken, mijn vriezer, mijn lekkere olie en de rest van mijn voorraadkast. Ach,  die kookzorgen leiden lekker af van wat er werkelijk spannend is, want letterlijk gaat het dak eraf, wordt er een verdieping op het huis gebouwd en krijgen we een nieuwe badkamer.

Tja en als je weinig in huis hebt, kun je altijd nog aan de pasta “easy peasy”. Deze pasta eten wij vaak op vakantie na een lange dag reizen. Alle ingrediënten zijn in de supermarkt te koop (al is dat eigenlijk niet waar, want probeer daar maar eens goede parmezaan en goede pasta te vinden) en al is dat tegen mijn principes, af en toe is dat wel handig. Het lijkt op pasta carbonara, maar dan met champignons en met room (volgens een van mijn kookgoeroe’s, Onno Kleyn, is dat uit den boze). Een van de hoofdingrediënten voor de saus is pasta-kookvocht. De room zou je kunnen vervangen voor bijvoorbeeld een beetje crème fraiche, de champignons zou je achterwege kunnen laten. Pasta-kookvocht is echter essentieel en niet te vervangen door water of bouillon. Doordat de pasta erin gekookt heeft bevat het zetmeel en dat zorgt voor wat binding.

Ingrediënten 4 personen

300g spaghetti (wij nemen altijd wat minder, want wij zijn niet zulke grote eters)

2 sjalotten, gesnipperd

250g champignons in plakjes

100g ontbijtspek in reepjes

125ml slagroom

4 eidooiers

80 g Parmezaanse kaas geraspt en voor de liefhebber nog wat extra

Peper en zout

Breng water aan de kook voor de pasta. Verhit een scheutje olie in de pan en fruit de sjalotten en ontbijtspek even aan. Voeg de champignons toe en bak alles op halfhoog vuur. Kook ondertussen de pasta. Voeg wanneer de pasta bijna klaar is slagroom toe aan het spek- en champignonnenmengsel en warm even door. Haal de pan van het vuur en meng de Parmezaanse kaas door de saus.

Giet de pasta af, maar houdt een kopje kookvocht apart.  Voeg de pasta met een scheut kookvocht toe aan de saus. Meng de eidooiers door de pasta, meng er lekker wat versgemalen peper door en voeg zo nodig nog wat extra kookvocht toe.

Fijn, supermarkt-konijn!

Wat is het toch heerlijk dat ze hier in Italië (net als in Frankrijk of Spanje) in de supermarkt konijn verkopen! Nou verkoopt de Marokkaanse slager bij mij om de hoek ook konijn, maar het voordeel hier in Italië is dat je ook alleen twee poten kunt kopen in plaats van altijd het hele konijn. Want als je het mij vraagt geven die achterpoten toch altijd het lekkerste vlees (ook bij de kip ben ik geen groot fan van de filets, in plaats daarvan gebruik ik in bijvoorbeeld een wokgerecht of saté veel liever ontbeende kippendij. Het is veel sappiger, in de bereiding komt het met de tijd niet zo nou en het is nog goedkoper ook (als je tenminste geen kiloknaller-kipfilet koopt…)). Maar weer terug naar het konijn. Ga eens naar de poelier (of zoals ik naar een Marokkaanse slager die ook konijn verkoopt) en probeer het gewoon! En omdat we nog steeds in pasta-land zijn, wordt het (cecco-)papardelle met konijn!

Ingrediënten 6 personen

3 konijnen-achterpoten (of een heel konijn*)

3 el gedroogde paddenstoelen

100 g ontbijtspek in reepjes

1 ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, klein gesneden

125ml witte wijn

1 blik (400ml) gepelde tomaten

2 el tomatenpuree

1 laurierblaadje

Paar takjes tijm

Pappardelle

Scheut extra vergine olijfolie

Warm de oven voor op 160 graden.

Week de paddenstoelen circa een half uur in 250ml water. Laat ze vervolgens uitlekken, dep droog en snijd in stukjes. Bewaar het paddenstoelenvocht. Bestrooi de konijn met peper en zout en braad de stukken konijn (evt. in delen) in wat olijfolie in 5 minuten rondom bruin. Neem de konijn uit de pan en zet apart. Bak de ontbijtspek 3 minuten in dezelfde pan. Voeg de ui, knoflook en paddenstoelen toe en bak 2 minuten mee. Voeg de wijn toe en laat even inkoken. Voeg de tomaten, de paddenstoelenvocht, tomatenpuree en kruiden toe en breng op smaak met peper en zout. Breng aan de kook, zet de pan vervolgens in de oven en laat 3-4 uur zachtjes stoven.

Neem de bouten uit de pan en pluk het vlees van de botten. Doe het vlees terug in de pan. Kook de pappardelle volgens de gebruiksaanwijzing, roer door de saus en maak het geheel af met een flinke scheut lekkere olijfolie.

*Indien je een heel konijn gebruikt, moet je er rekening mee houden dat de filets veel eerder gaar zijn. Braad ze net als de rest even aan, maar stoof ze maar een uurtje.

Lasagne op de camping; niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan!

Ik zit hier met prachtig uitzicht op Montenegrijnse bergen en de witte wijn, de pivo (bier) en watermeloen (die hier bijna gratis is, 10 cent per kilo!) hangen aan mijn voeteneinde in de koele rivier te bungelen. Ondertussen zitten mijn Servische campingburen hun kant-en-klare maaltijden uit hun aluminiumverpakking te eten (die ze opgewarmd hebben door de bakjes 5 uur geleden op de stenen in de brandende zon te zetten). Verschil moet er zijn, want wij eten vanavond lasagne! Nee, niet kant-en-klaar en opgewarmd in de zon, maar een goede vleessaus die nu al ruim een uur staat te pruttelen. Helaas zonder nootmuskaat (aangezien ik die na lang beraad toch thuis heb gelaten) en zonder bleekselderij, want die kon ik hier niet krijgen (dan maar wat extra ui). Een ander gemis op de camping is natuurlijk het ontbreken van een oven, maar geen nood aan de man. We gebruiken gewoon de barbecue! Thuis maak ik deze lasagne altijd met zelfgemaakte lasagnevellen, maar die moeite heb ik me nu bespaard. Bovendien kun je in bijna heel Europa, zelfs in de meest afgelegen en aftandse mini-market nog fatsoenlijke (barilla-)pasta kopen (ècht, waarom vinden we in de Nederlandse supermarktschappen nog steeds bijna alleen maar “karton”-pasta van Honig dan wel soortgelijk huismerkpasta? En trap vooral ook niet in de marketing-truc “Grand’Italia. Daar is werkelijk niets Italiaans aan. Grrr!!! Groot frustratiepunt!).

Hierbij het originele recept, niet de campingvariant. Het is afgeleid van een recept uit een Italiaans kookboek van mij. Schrik niet van de kippenlever. Hij zorgt voor een heerlijk diepe en intense smaak,  echt een essentiële verrijking voor de saus!  

Lasagne voor 4-6 personen

12 verse of voorgekookte lasagnebladen

75 g ontbijtspek in reepjes

125 g kippenlever

50 g boter

1 grote ui, fijngehakt

1 grote of 2 kleine wortels, fijngehakt

1-2 stengels bleekselderij, fijngehakt

300 g rundergehakt

2 el tomatenpuree

1 dl witte wijn

2 dl runderbouillon, zo nodig extra

Nootmuskaat

50 g geraspte Parmezaanse kaas

Bechamelsaus:

110 g boter

80 g bloem

750 ml melk

Zeezout

Verwijder verkleurde delen, vet en kraakbeen van de kippenlever en hak de levertjes in kleine stukjes.

Smelt boter in een pan en bak de ontbijtspek enkele minuten. Voeg de ui, wortel en bleekselderij toe en bak op vrij laag vuur circa 10 minuten. Voeg het gehakt toe en bak rul. Voeg de kippenlevertjes toe en bak 2 minuten mee. Voeg tomatenpuree, wijn en bouillon toe. Rasp er een flinke snuf nootmuskaat over en voeg naar smaak peper en zout toe. Breng aan de kook en laat op laag vuur 2 uur pruttelen (bij gebrek aan tijd kan 1 uur ook). Indien de saus te droog wordt kun je nog een scheutje bouillon of water toevoegen.

Maak ondertussen de bechamelsaus. Verhit de boter in een pannetje. Zet het vuur laag en voeg de bloem toe. Bak de bloem enkele minuten. Haal de pan van het vuur en voeg al roerende in één keer de melk toe.  Zet, wanneer de melk en bloem goed zijn vermengd de pan weer op (middelhoog) vuur en breng het al roerende aan de kook. Laat de saus enkele minuutjes zachtjes koken totdat de saus de gewenste dikte heeft. (Indien je de saus nu niet meteen gebruikt kun je hem het beste met huishoudfolie afdekken, zodat er geen vel op komt.)

Warm de over voor op 180 graden. Breng de saus zo nodig op smaak met extra nootmuskaat, zout en peper. Vet een ovenschaal in en schep een derde van de vleessaus in de schaal. Dek de saus af met lasagnebladen. Verdeel hier een derde van de bechamelsaus over. Ga zo door en eindig met de bechamelsaus waar je de Parmezaanse kaas over verdeelt. Bak de lasagne circa 45 minuten. Indien de bovenkant van de lasagne te snel gaat kun je deze afdekken met aluminiumfolie. Laat de lasagne nog 10 minuten buiten de oven rusten, voordat je hem gaat eten (en wees niet te ongeduldig, je zult niet de eerste zijn die zijn mond eraan brand!).

Pasta rode kletsch

Er heerste een hittegolf in Oost-Europa, maar vooralsnog hebben we nu voor de vierde dag op rij regen. En dan heb ik het niet over een lullig buitje waarna de zon weer enthousiast gaat schijnen, maar over stevige regenbuien met forse windvlagen, een enkele hagelbui en temperaturen tussen de 14-18 graden. Gelukkig maakt dit heerlijke vakantieweer een soort gelukzalig padvindersgevoel bij mijn reisgenoot los, wanneer hij (ondertussen voor de derde maal) de natte tent op moet vouwen en alles in de auto moet laden. Ik zal hem hierin dus vooral niet teveel storen ;-).

Maar ondertussen is het landschap in Bosnië en Montenegro adembenemend mooi. Het heeft wat weg van Nieuw-Zeeland, maar dan ongerepter en vele malen mooier. De wandelingen in de bergen zijn prachtig en zo afwisselend (in de middle of nowhere, door een soort weiland, vervolgens steil omhoog over een rotsige berg, om over de bergkam heen in een prachtige vallei of bij een bergmeertje uit te komen!). Maar goed, nu zitten we weer in een koude en natte tent, terwijl de regen tegen de tent aan striemt… Dat vraagt om een lekkere warme maaltijd! Hoogst waarschijnlijk geheel tegen alle Italiaanse etiquette in, maar op zo’n dag als vandaag wel erg lekker. Vroeger was dit altijd de maaltijd op de eerste vakantiedag. Na een dag in de auto stond mijn moeder traditiegetrouw (in de regen) deze pasta te bereiden. Ondertussen probeerde mijn vader met een paraplu mijn moeder droog te houden. Handig als hij is, liep het regenwater dan echter vaak in stroompjes van de paraplu over de rug van mijn moeder . Mooie taferelen!

1 ui, gesnipperd

1 wortel, kleingesneden

1 selderijstengel, kleingesneden

Enkele ansjovisfilets

600 g rundergehakt

2 tenen knoflook fijngehakt

2 blikken gepelde tomaten

1 blikje tomatenpuree

2 laurierblaadjes

El oregano

Glas rode wijn

Peper & zout

Pappardelle

Parmezaanse kaas

Op vakantie heb ik vaak geen zin om een hele bos selderij te kopen (en  vervolgens het overgrote deel weg te moeten gooien) en laat ik de selderij vaak achterwegen.

Verhit een scheutje olijfolie in een hapjes-/stoofpan. Laat de ansjovis smelten in de pan. Voeg de groenten en de knoflook toe en laat op laag vuur in circa 20 minuten zacht worden. Voeg het gehakt toe, kruid met peper en zout en bak rul. Voeg de rode wijn toe en laat even bruisen. Voeg de blikken tomaat, tomatenpuree en laurierblaadjes toe. Sluit de pan af met de deksel en laat zeker een uur zachtjes pruttelen. Roer de oregano door de saus en breng op smaak met zout en peper. Breng ruim water aan de kook voor de pasta (1 liter water per 100 gram pasta) en kook de pasta volgens de aanwijzigen op de verpakking. Giet de pasta af en roer deze door de saus. Schaaf er naar smaak nog wat Parmezaanse kaas overheen.

“Ik ga op vakantie en ik neem mee…”

Help! Ik ben aan het inpakken voor de vakantie. Qua kleding is dit nooit zo’n probleem. Less is more, want let’s face it, uiteindelijk draag je toch alleen die fijne versleten en verwassen korte broek, af en toe afgewisseld met dat wulpse zomerjurkje (het oog van de man wil ook wat).

Voor de kampeerspullen heb ik een mooie paklijst samengesteld, dat komt ook wel goed. Het probleem zit ‘m in de kookspullen en de kruiden.

6 jaar geleden, de eerste keer dat ik zelfstandig ging kamperen, wist ik het nog tot de pure essentie te beperken en was de koelbox slechts gevuld met 2 flessen wijn en een groot stuk kaas. Die vakantie 6 jaar geleden volgde nog geen 2 maanden na onze eerste kus. Eten was toen natuurlijk al belangrijk, maar die vakantie toch eigenlijk de bijzaak…

Nu, 6 jaar later, volgt de huwelijksreis en zijn de rollen ietwat omgedraaid. Dus welke kruiden mòeten mee (tijm, rozemarijn, laurier, koriander, komijn, ketjap, sambal, knoflook) en wat kan eventueel thuisgelaten worden (paprikapoeder, venkel, hele korianderzaden, kruidnagel, kaneel, rash el hanout?). Waar is het barbecue-ijzer? Kan ik mijn o zo fijne globalmes meenemen en mijn sudderplaatje? Grote dilemma’s…

En spannend, wat voor ingrediënten kunnen we in Bosnië en Montenegro wel of niet vinden? Hoe volgepakt met oa. wijn, olijfolie en balsamico-azijn zullen we uit Italië terugkeren? 6 weken vakantie voor de boeg! Ik heb er zin in en ach, alle kruiden die ik niet bij me heb kan ik altijd op vakantie nog kopen.

Nu nog even de koelkast leegmaken met behulp van het volgende receptje.

Pasta met tomaat en mozzarella

150 ml goede olijfolie

1 teen knoflook gekneusd

9-12 smaaktomaten (bijv. tasty-tom) in blokjes

3 el kappertjes

Bosje basilicum

2 bollen buffelmozzarella in stukjes

75 g rucola

400 g spaghetti

Verhit de olijfolie met de knoflook in een pannetje tot lauw. Draai het vuur uit en voeg de tomaten, kappertjes, driekwart van de basilicum, peper en zout toe en laat zeker een uur marineren. Verwijder de knoflook.

Kook vervolgens de pasta volgens de gebruiksaanwijzingen. Voeg de pasta aan de marinade.

Verdeel de rucola over de borden en schep hier de pasta met marinade en de mozzarella op. Breng op smaak met peper en zout en garneer met de achtergehouden basilicum.

Tot over 6 weken!