Dromen over koken enzo...

Iedereen heeft dromen. De ene droom is realistisch, de andere droom is daar verre van. Zoals de een ervan droomt om voetballer te worden, of een ander om actrice te worden, zo droom ik erover om culinair journalist te worden. Het is niet 100% onmogelijk, maar het ligt totaal niet binnen de verwachtingen. Met dromen mag dat. En zoals dat hoort bij dromen, heb ik ook een aantal helden die bij mijn droom horen. Om te beginnen, de Van Basten van de culinaire journalistiek; Onno Kleyn, de Goeroe! Op zijn culinaire schrijfkunst ben ik toch al wel enkele jaren een beetje verliefd. Een man die het begrijpt! Geen poespas, geen liflafjes of moleculair geëxperimenteer, maar degelijke goede en héérlijke gerechten. Daarnaast ben ik ook groot fan van Sylvia Witteman. Haar gerechten spreken me wat minder aan, maar de verhalen die zij schrijft des te meer. Wat een geweldige schrijfstijl, die mij keer op keer laat grinniken en lachen. En ten slotte, mijn absolute favoriet, mijn voorbeeld; Marcus Huibers. Niet alleen is deze man een culinair journalist met leuke verhalen waar ik mij helemaal mee kan identificeren, hij is ook nog hoogleraar in de psychologie! Wanneer hij in staat is om in zijn leven twee mooie werelden (de culinaire en de medische wereld) op deze manier te combineren, zou ik dat dan misschien, heel misschien, ook kunnen? Want voor iemand die droomt van een carrière als culinair journalist, loopt mijn carrièrepad toch in een iets wat andere richting. Na de middelbare school ben ik geneeskunde gaan studeren en ondertussen ben ik arts. Mijn beroep als arts zou ik absoluut niet in willen wisselen. Het is een mooi beroep en het past bij mij. Maar daarnaast is koken mijn grote hobby. Een dag niet gekookt, is een dag niet geleefd. In koken vind ik ontspanning. Na een drukke dag, werkt niets zo ontspannend als hakken, snijden en bovenal roeren in een pan. Ik houd van goede producten en walg van potjes, pakjes en kant-en-klaar. Daarnaast vind ik het heerlijk om na te denken over recepten die ik kan gaan maken. Ik verslind kookboeken en lees ze als een verhalenbundel. Op mijn nachtkastje ligt standaard een kookboek, waar ik voor het slapengaan altijd nog even een receptje uit lees. Ook de ochtend begin ik steevast met een recept, namelijk het recept in de krant. En naar aanleiding van bovenstaande helden, moge het duidelijk zijn welke krant ik lees. In mijn droom sta ik dan ook in dezelfde volkskeuken te koken als mijn helden. Maar ik ben nog jong en je moet ergens beginnen. Dus daarom heb ik besloten te beginnen met deze blog.

Posts tonen met het label nagerecht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nagerecht. Alle posts tonen

vrijdag 4 september 2015

Chocolademousse

Er was een tijd dat ik geen koekjes kocht, maar ze wekelijks zelf bakte. Dat ik iedere week een nieuwe taart of dessert maakte (en mijn man een paar kilo zwaarder was). In het maken van die zoetigheid is een beetje de klad gekomen, maar vorig weekend heb ik weer eens uitgepakt. Er kwamen vrienden eten en na lang vragen, smeken en aandringen van mijn man heb ik chocolademousse gemaakt. Het is een recept van Yvette van Boven en een absolute aanrader.

Chocolademousse
Ingrediënten voor 4-6 personen
2 eieren op kamertemperatuur, gesplitst
1,5 el bruine basterdsuiker
100g (extra) pure chocolade van goede kwaliteit, in stukjes
150ml slagroom

Klop de eiwitten bijna stijf. Voeg beetje bij beetje de bruine suiker toe en klop tot de suiker is opgelost en de eiwitten stijve pieken vormen.
Smelt de chocolade au bain-marie en laat iets afkoelen.
Verwarm 25ml slagroom heel licht en klop het met een garde door de eierdooiers. Klop dit samen door de gesmolten chocolade tot het net goed gemengd is.

Klop de rest van de slagroom met een snufje zout bijna stijf. Spatel eerst de slagroom voor de chocolade en dan voorzichtig de eiwitten. Roer niet te lang. Schep in een mooie schaal en laat minimaal 3 uur in de koelkast opstijven.


maandag 30 september 2013

Mini pavlova

O, o. Ik heb de laatste tijd zoveel receptjes gemaakt die ik met jullie wil delen. Ik ben alleen even druk. Zoals nu, druk druk druk, met het kijken van DWDD ;-). Tja, je hebt het zo druk, als dat je zelf denkt. Dus heb ik even geen tijd voor uitgebreide beschrijvingen van recepten. Hierbij een ideaal receptje voor een overgehouden eiwitje (of een overgehouden eiwitje dat in de vriezer op je ligt te wachten). Ideaal voor de grote zoetekauw, of om gezellig te delen met z’n tweetjes. Het recept is gebaseerd op een recept van Nigella Lawson.
 
Mini pavlova / merengue
Ingrediënten voor 1 à 2 personen
1 eiwit
Snufje zout
60g kristalsuiker, plus wat extra
mespunt maizena
Drupje wijnazijn
Evt. drupje vanille essence
75ml slagroom
Handje lekker fruit (bramen, frambozen, rode bessen, etc)

Verwarm de oven  voor op 180 graden. Klop het eiwit met zout tot er pieken gevormd worden en voeg vervolgens al kloppend langzaam de suiker toe. Klop tot het eiwit glanzend is en de suiker erin opgelost is (en er geen kristalletjes meer voelbaar zijn). Klop er de maizena, wijnazijn en vanille doorheen. Schep het eiwit op een met bakpapier beklede bakplaat. Plaats in de oven en draai de temperatuur terug naar 150 graden. Bak de merengue circa 35 minuten. Zet de oven uit en laat de merengue in de oven afkoelen.
Klop ondertussen de slagroom met een beetje suiker lobbig.
Leg de merengue op een bord en maak de pavlova af met slagroom en flink wat vers fruit.
 
 

zaterdag 8 september 2012

Flensjes (geen pannenkoeken!)

Oké, de Touremalet zouden we niet doen. Een beklimming van de buitencategorie zou wellicht toch iets te fors zijn voor onze Nederlandse wielerbeentjes. Maar we waren zo dichtbij, dat het toch begon te kriebelen. En als we het niet zouden doen, zouden we onze wieler-batties thuis toch ook eigenlijk niet meer onder ogen kunnen komen…
Vanochtend onderweg naar de Touremalet brak het angstzweet met nog uit. Misschien was die mooie 5 uur durende wandeling gisteren toch niet zo’n beste voorbereiding voor vandaag en misschien was het ook niet zo verstandig dat ik na die wandeling nog even 5 kilometer ging hardlopen…
Tja, aan het ontbijt zou het in ieder geval niet liggen; flensjes met kaas, flensjes met kaneel en suikel en flensjes met nectarine! In principe ben ik niet zo pro pannenkoeken. Van die dikke deeg-kletsen, waarvan het beslag eigenlijk nooit echt gaar wordt (grrrr), geven me kippenvel. Flensjes of crèpes daarentegen, dat is andere koek! Een echte volwaardige maaltijd vind ik het dan eigenlijk nog altijd niet, maar voor één keer per jaar (op vakantie) wil ik (voor manlief) een uitzondering maken.
Super simpel en ook ideaal bij minder goed (kampeer)weer. Lekker met spek en kaas, spek en appel, appel en kaneel of eigen andere variaties. Met het beslag dat je overhoudt, maak je natuurlijk een koningsontbijt! Ideaal als bodem voor de Touremalet. Een pittige, maar ook prachtige beklimming. Als ware ik Marianne Vos, de concurrentie ver achter me latend, in een gestaag (doch traag) tempo naar boven!

Flensjes
Ingrediënten voor 4 (vrij grote) eters
400gr bloem
1dl melk
4 eieren
Snuf zout
Roomboter om in te bakken
Spek/kaas/appel (met mandoline of kaasschaaf in dunne plakjes)/suiker/stroop/kaneel/jam/chocolade/etc…

Doe alle ingrediënten voor het beslag in de keukenmachine en draai er een glad beslag van.
Meng, indien je geen keukenmachine voor handen hebt, bloem, zout en eieren. Voeg scheutje voor scheutje de melk toe (zodat je geen klontjes krijgt). Voeg melk toe, totdat het beslag de juiste consistentie heeft. Laat het beslag een half uur rusten.
Verhit een klontje boter in de pan, bak de flensjes en onthoud de ware flensjes-kunst, van dun-dunner-dunst! (O ja, natuurlijk overbodig om te zeggen, maar niet van die onzinnige, veel minder lekkere kant-en-klaarmixen kopen, hè!)

zaterdag 14 juli 2012

Ik ga op vakantie en ik neem mee – deel 2

Het is ruim op tijd, een week voor we op vakantie gaan, maar ik ben alweer druk aan het overpeinzen welke kruiden ik mee ga nemen op vakantie. We hebben een Opel Astra station (ja daar zijn we trots op, de hele zomer seinen en “thumbs up” naar onze mede-opel-astra-bezitters ;-)), maar het geeft wel veel ruimte. Een potje kruiden meer of minder maakt dus eigenlijk ook niet meer uit. Weet je wat, ik neem ze gewoon allemaal mee! Of bijna allemaal, want die garam masala  en sumak gebruik ik toch eigenlijk nooit… Nu dan nog maar even een restje yoghurt opmaken met een receptje dat ik op vakantie niet kan maken; yoghurtijs. Het komt gewoon uit een oud philipsboekje dat bij een oude ijsmachine van mijn moeder geleverd werd. Super simpel, maar een ijsmachine is wel handig (al voor ca. 15 euro te koop op marktplaats). Neem een lekkere vette yoghurt (bij voorkeus Griekse/Turkse yoghurt met 10% vet). Heb je toevallig alleen een restje 0% yoghurt, doe jezelf dan een lol, gooi weg en koop die vieze dunne zure bagger gewoon nooit meer. Grrrr.

Romig yoghurtijs
225ml yoghurt (dikke Turkse/Griekse, 10% vet)
100ml slagroom
70g suiker
10g vanillesuiker


Klop de slagroom met suiker en vanillesuiker lobbig. Meng met de yoghurt en schenk in de ijsmachine en bereid volgens de gebruiksaanwijzingen van de ijsmachine.
Schenk het mengsel, indien je geen ijsmachine hebt, in een diepvriesdoos en roer regelmatig door met een vork zodat er geen ijskristallen vormen.

woensdag 7 maart 2012

Altijd een reden voor tarte tatin!

Er is altijd wel een goeie reden voor tarte tatin! - Je hebt zin in tarte tatin
- Je wilt met minimale inspanning, maximaal resultaat
- Je hebt nog een oud rimpelig appeltje op de fruitschaal liggen (weggooien is zonde)
- De vriezer was vol, het bladerdeeg móest er uit
- Er komen onverwacht mensen eten en je wilt met bijna niets toch een lekker toetje maken
- Er ligt nog een peertje op de fruitschaal (out of the box denken)
- Geen tijd voor boodschappen, maar wel voor een toetje!
- Er lagen appeltjes in de fruitschaal van de sportschool (gratis is altijd goed, want het is crisis)
- De oven was nog warm, zonde om daar niets mee te doen!
- We hebben nog calvados over van de zomervakantie, daar gaan we eens wat mee doen.

Tarte tatin voor 2 personen:
1 grote of 2 kleine appels, geschild, klokhuis verwijderd en in vieren
2 blaadjes bladerdeeg
2 volle el suiker
Klont boter
Evt. wat kaneel
Evt. vanille
Evt. (ca. 50ml) calvados
Evt. scheutje wijn (vooral lekker wanneer je peer neemt in plaats van appel)
Evt. ei(geel) om te bestrijken
Crème fraiche

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Laat de suiker in een klein ovenvast pannetje (bijvoorbeeld een steelpannetje, of een grotere pan wanneer je het voor meer personen maakt) op laag vuur smelten en karameliseren. Roer niet in de pan, want dan gaat het kristalliseren. De pan af en toe walsen mag wel. Blijf in de buurt, want het kan ineens snel gaan! Wanneer je een mooie karamel hebt gekregen, haal je de pan van het vuur en wentel je de appel er doorheen. Leg de bolle kant naar beneden. Verdeel de boter erover.
Leg de blaadjes bladerdeeg op elkaar en rol op een met bloem bestoven werkblad uit tot de juiste grootte. Leg het bladerdeeg op de appels en duw de hoekjes naar beneden. Bestrijk de bovenkant eventueel met ei(geel). Zet de pan in de oven en bak circa 20-25 minuten totdat de bovenkant mooi goudbruin is.
Keer de tarte tatin om op een bord. Serveer met een goeie klodder losgeklopte crème fraiche (of wanneer dat toevallig niet in de koelkast staat met een klodder dikke Griekse yoghurt, opgeklopte slagroom of vanilleijs).

Ps. Zorg dus wel dat je altijd bladerdeeg in huis hebt en iets van fruit op de fruitschaal. Dan komt het altijd goed!

zondag 5 februari 2012

Juweeltje – nr. 2

Als mijn moeder indruk wil maken op bezoek ((schoon-)familie of bijvoorbeeld vrienden die carnaval komen vieren), dan doet ze dat natuurlijk met lekker eten. Na een voor- en hoofdgerecht volgt dan een van mijn moeders kookjuweeltjes: de (aardbeien)bavarois. Geloof me, ik heb hier diverse mensen, met pretoogjes van geluk, zich ongans aan zien eten, tot en met het uitlikken van de bak aan toe. En dat is een aardige prestatie, want als mijn moeder bavarois maakt, dan maakt ze veel! Nou kan ik me inbeelden dat veel mensen dit lezen en zich hier niets bij voor kunnen stellen.  Sterker nog, veel mensen krijgen de kriebels en kippenvel van alleen al het woord bavarois. Ik begrijpt dat. Nadat ik het ouderlijk huis heb verlaten ben ik “elders” menigmaal fors teleurgesteld. Voor de duidelijkheid, bavarois is geen glimmend drilpuddinkje en bavarois is ook geen rubbere schoenzool met een chemisch kleurtje. Nee, dìt is bavarois:

Vanillebavarois
½ l melk
¼ l slagroom
3 tot 4 eieren (afhankelijk van de grote), gesplitst
2 zakjes vanillesuiker
6 blaadjes gelatine, geweekt in koud water
5 + 2 + 2 eetlepels suiker

Roer de eidooiers los met 5 lepels suiker.
Breng de melk aan de kook en haal van het vuur. Meng enkele lepels melk (lepel voor lepel) door het ei-suiker-mengsel. Voeg vervolgens het ei-suikermengsel toe aan de hete melk. Knijp de gelatine uit en voeg met de vanillesuiker toe en los op in de melk. Laat het geheel afkoelen (eventueel in een bak ijswater, zodat het sneller gaat).
Klop ondertussen de eiwitten met 2 lepels suiker stijf en in een andere kom de slagroom met de laatste 2 eetlepels suiker stijf.
Schep, wanneer het melk-eimengsel afgekoeld en lobbig is, voorzichtig het eiwit en de slagroom er doorheen. Zet koel weg om verder op te stijven.
Deze bavarois wordt niet super stijf, maar lekker luchtig (doch heftig) en nog een beetje lobbig.
Zelf ben ik nog groter fan van de vruchtenbavarois van mijn moeder. Dat recept zal ongetwijfeld nog eens volgen.

zondag 3 juli 2011

EGGtoberfest!!!

Mijn huisgenoot en ik zijn onlangs getrouwd. Als huwelijkscadeau hebben wij van mijn ouders de geweldige Big Green Egg gekregen. Voor degene die niet bekend zijn met de Big Green Egg, dit is de absolute koning onder de barbecues. Het heeft een goede temperatuurregulatie en je kunt er bijna alles op doen (barbecueën, roken, pizza bakken). Zo’n apparaat is geschikt voor alledaags gebruik, maar vraagt in het weekend dus gewoon om een feestje! Daarom hebben wij gisteren onze getuigen en ceremoniemeesters uitgenodigd om hen te bedanken voor hun mooie woorden en daden op onze grote dag. En hoe kan dat nou beter dan met een groots eetfestijn; “het EGGtoberfest”!
Dus mooi in thema met tirolerhoedjes en onder het genot van champagne en Duits witbier hebben we lekkere worstjes, gemarineerde kippenpoten, gegrilde groenten, home-baked (pan)brood, en spareribs gegeten met gepofte bananen,  vanille-ijs en chocoladesaus toe!
Het was een relEGGste en EGGcelent geslaagde avond!
Ik heb gekookt, dus de afwas is voor mijn huisgenoot?

 Voor vandaag het recept van de gemarineerde spareribs met gepofte aardappel:
1½ kg (ongemarineerde) spareribs
3 eetl ketchup
1 eetl korianderpoeder
¾ eetl komijn
 eetl ketjap
1 eetl worcestersaus
1-1½ thl sambal
1 eetl honing
4 grote aardappels
Boter
Aluminiumfolie

Maak de marinade door de ketchup, koriander, komijn, ketjap, worcestersaus en sambal  te mengen. Smeer de spareribs in met de marinade en laat ze minimaal een half uur, maar liefst enkele uren marineren. Wikkel de aardappelen in aluminiumfolie. Steek de barbecue aan (of zet de oven op grillstand). De Big Green Egg verhit ik tot 160-170 graden (niet zo heet dus) en leg de aardappelen direct op de kolen. Leg het rooster op de barbecue en leg hier de spareribs op. Indien mogelijk, sluit de deksel van de barbecue. Voeg aan de marinade die nu in het bakje achter is gebleven de honing toe en eventueel nog wat lichte sojasaus en/of worcestersaus. Na ca. 25 minuten de aardappelen en spareribs omdraaien. Smeer de spareribs in met de honingsaus. Sluit de deksel opnieuw en rooster ca. 10 minuten. Houdt nu, met de honing erop, in de gaten dat de spareribs niet verbranden. Draai de spareribs nogmaals om en smeer nogmaals in met de honingsaus. Sluit de deksel en rooster nog ca. 10 minuten.
Serveer de spareribs met de gepofte aardappelen (met een flinke klont boter en wat zeezout) en een groene salade.

En vooruit ook nog het recept van de gepofte banaan met vanille-ijs en chocoladesaus,
Want ik moet toch ook echt even kwijt wat voor leuke groenteman ik heb.  Eigenlijk is het geen groentewinkel, maar een soort “winkeltje van alles” met groenten, fruit, vrijwel alle soorten kruiden, saffraan, heerlijke paddenstoelen (in het seizoen zelfs verse morieljes en eekhoorntjesbrood. Niet voorverpakt, maar zo uit te zoeken), 00-bloem, semola, olijfolie enz. enz. Hij heeft ook geweldige vanillepeulen. Niet van die droge harde kleine vanillestokjes, maar zacht soepele grote geurende peulen, rijk aan een grote hoeveelheid vanille. Zijn enthousiasme is aanstekelijk wanneer hij me in de weckpot met peulen laat ruiken en vertelt dat ik de peul vooral na gebruik niet weg moet gooien, maar in de suiker moet steken om vanillesuiker te maken (alsof ik anders zou doen, wanneer de peul niet lekker in de melk getrokken zou hebben).

4 bananen
370 ml volle melk
1 vanillestokje (indien je zo’n machtig mooie peul hebt, voldoet een halve peul)
100 gr. Eigeel (dooiers van 4-5 eieren)
130 gr suiker
160 ml slagroom
40 gr pure chocolade in blokjes
Een klontje boter

Vanille-ijs volgens recept van Roberto Gelato (beste ijszaak van Utrecht, van Nederland misschien wel). Verwarm de melk in een steelpan tegen de kook aan. Snijd het vanillestokje over de lengte in, schraap het merg eruit, voeg dit samen met het stokje aan de melk toe en laat 30 min. zachtjes trekken. Scheid ondertussen de eiwitten van de dooiers. Klop in een ruime kom de eierdooiers met 100 gr suiker dik en romig en heel licht van kleur. Klop in een andere kom 110 ml slagroom met de rest van de suiker mooi stijf. Verwijder het vanillestokje uit de melk. Schenk een deel van de hete melk al roerend met een garde bij het dooiermengsel en schenk dan alles bij de rest van de hete melk in de pan. Laat dit roerend binden (niet koken!). laat deze vla onder regelmatig roeren goed afkoelen. Meng de vla met de stijve slagroom en zet 1 uur in de koelkast. Schenk het mengsel in een ijsmachine en bereid het ijs volgens de gebruiksaanwijzing. Indien je deze niet hebt, schenk het mengsel in een ruime plastic bak en zet 3-4 uur in de diepvries. Klop het ijs elk half uur (met een mixer) goed om. Klop het de laatste keer heel goed door met bijvoorbeeld een blender of staafmixer. Zet het dan nog 5-10 minuten in de diepvries voordat je het ijs serveert.
Wikkel de bananen in aluminiumfolie en leg ze 15-20 minuten direct op de kolen, keer halverwege.
Maak ondertussen de chocoladesaus. Verhit de 50 ml achtergehouden slagroom om matig vuur en voeg de chocolade toe. Laat de chocolade onder voortdurend roeren smelten tot je een mooie egale saus hebt. Eventueel kun je nog een drup schenkstroop toevoegen. Voeg het klontje boter toe en laat deze al roerende smelten.
Haal de bananen uit de aluminiumfolie en uit hun schil. Server de bananen met een bol vanille-ijs en de chocoladesaus.

dinsdag 28 juni 2011

Een beetje verliefd op Meryl Streep.


Ik heb zin om te bakken. En dan niet bakken in de zon, maar in de keuken! Sinds dit weekend kan ik kan aan niets anders denken dan aan recepten voor koekjes, cheesecake, taart of crumble en ik moet toch ook echt eens zelf bladerdeeg gaan maken! En dit alles komt door Meryl Streep. Ik heb dit weekend de film "It’s complicated" gezien en ik ben weer (net als nadat ik "Julie&Julia" had gezien) een beetje verliefd op Meryl Streep. Ik smelt van romantische komedies waarin de hoofdrolspeelster een passie heeft voor koken en ik krijg vervolgens energie voor 10 en wil aan de slag! In "It’s complicated" speelt Meryl Streep een vrouw met haar eigen succesvolle lunchroom waar ze allerlei muffins, taarten en chocoladecroissants maakt en verkoopt. In het echte leven schijnt Meryl Streep wel van lekker eten, maar echter niet van koken te houden. Dat mag de pret niet drukken, vanavond ga ik een crumble bakken! (En hoe toepasselijk (voor degene die de film gezien hebben), na het eten komt de architect op bezoek!)

Fruitcrumble (4P)
Met het fruit kun je variëren, maar ik zag bij de groenteman nog wat rabarber liggen… In plaats van rabarber zijn bramen of frambozen bijvoorbeeld ook heel lekker. Alleen appel met of zonder een beetje kaneel kan natuurlijk ook, of appel met een beetje calvados. En aan de topping zou je gehakte noten kunnen toevoegen. The sky is the limit!
2 appelen in blokjes
2 stelen rabarber in blokjes
150 gram bloem
1 tl bakpoeder
75 gram boter in blokjes
75 gram (riet)suiker

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Meng bloem, bakpoeder een klein snufje zout en desuiker in een kom. Houdt 1 eetl. suiker achter. Voeg de boter toe en meng het geheel met je vingertoppen tot "broodkruim".
Verdeel het fruit over één grote, of 4 kleine ovenschaal(tjes), bestrooi met de achtergehouden suiker (en evt. een kneepje citroensap) en verdeel de topping erover. Bak ca. 30 minuten in de oven. Serveer warm met een bolletje vanille-ijs of slagroom.
(Vroeger voegde ik nooit bakpoeder toe aan de crumble-topping, maar ik ben het een keer tegen gekomen in een recept van Nigella Lawson en het maakt de topping net iets luchtiger en krokanter. In plaats van bloem en bakpoeder kun je ook zelfrijzend bakmeel gebruiken).