Dromen over koken enzo...

Iedereen heeft dromen. De ene droom is realistisch, de andere droom is daar verre van. Zoals de een ervan droomt om voetballer te worden, of een ander om actrice te worden, zo droom ik erover om culinair journalist te worden. Het is niet 100% onmogelijk, maar het ligt totaal niet binnen de verwachtingen. Met dromen mag dat. En zoals dat hoort bij dromen, heb ik ook een aantal helden die bij mijn droom horen. Om te beginnen, de Van Basten van de culinaire journalistiek; Onno Kleyn, de Goeroe! Op zijn culinaire schrijfkunst ben ik toch al wel enkele jaren een beetje verliefd. Een man die het begrijpt! Geen poespas, geen liflafjes of moleculair geëxperimenteer, maar degelijke goede en héérlijke gerechten. Daarnaast ben ik ook groot fan van Sylvia Witteman. Haar gerechten spreken me wat minder aan, maar de verhalen die zij schrijft des te meer. Wat een geweldige schrijfstijl, die mij keer op keer laat grinniken en lachen. En ten slotte, mijn absolute favoriet, mijn voorbeeld; Marcus Huibers. Niet alleen is deze man een culinair journalist met leuke verhalen waar ik mij helemaal mee kan identificeren, hij is ook nog hoogleraar in de psychologie! Wanneer hij in staat is om in zijn leven twee mooie werelden (de culinaire en de medische wereld) op deze manier te combineren, zou ik dat dan misschien, heel misschien, ook kunnen? Want voor iemand die droomt van een carrière als culinair journalist, loopt mijn carrièrepad toch in een iets wat andere richting. Na de middelbare school ben ik geneeskunde gaan studeren en ondertussen ben ik arts. Mijn beroep als arts zou ik absoluut niet in willen wisselen. Het is een mooi beroep en het past bij mij. Maar daarnaast is koken mijn grote hobby. Een dag niet gekookt, is een dag niet geleefd. In koken vind ik ontspanning. Na een drukke dag, werkt niets zo ontspannend als hakken, snijden en bovenal roeren in een pan. Ik houd van goede producten en walg van potjes, pakjes en kant-en-klaar. Daarnaast vind ik het heerlijk om na te denken over recepten die ik kan gaan maken. Ik verslind kookboeken en lees ze als een verhalenbundel. Op mijn nachtkastje ligt standaard een kookboek, waar ik voor het slapengaan altijd nog even een receptje uit lees. Ook de ochtend begin ik steevast met een recept, namelijk het recept in de krant. En naar aanleiding van bovenstaande helden, moge het duidelijk zijn welke krant ik lees. In mijn droom sta ik dan ook in dezelfde volkskeuken te koken als mijn helden. Maar ik ben nog jong en je moet ergens beginnen. Dus daarom heb ik besloten te beginnen met deze blog.

Posts tonen met het label fruit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fruit. Alle posts tonen

dinsdag 15 oktober 2013

Appel-kaneel-moes

Met pijn in mijn hart zie ik nog steeds vlierbessen aan de bomen en de struiken hangen. Waarom laat iedereen deze pareltjes toch hangen? Terwijl er zo’n lekkere jam mee te maken is! Waarom pluk je zelf niet nog wat meer, zou je je af kunnen vragen. Maar de vriezer zit al tjokvol en manlief is er na vlierbessenjam, vlierbessentaart, vlierbessencake en vlierbessencrumble ook wel eventjes klaar mee.
Ach veel tijd om te treuren heb ik niet. Dankzij de tuin van mijn ouders kom ik ondertussen namelijk bijna om in de appels. Na appeltaart, appelcrumble en appelkoek heb ik nog steeds tassen met appels over. Nu ga ik over enkele dagen op  vakantie en appels laten zich helaas niet zo goed invriezen. Hoe kan ik al die appels nou zo gemakkelijk en snel mogelijk verwerken? Het antwoord werd appel-kaneel-moes. Nou ben ik zelf niet zo’n groot fan van appelmoes (klein jeugdtrauma van warme appelmoes die opspatte tot aan het plafond…), maar eenmaal in een (gesteriliseerde) pot, kan je het gemakkelijk bewaren en zo af en toe iemand een potje cadeau doen. En zelfs voor niet zo’n moeserig tiepje, moet ik zeggen, deze appel-kaneel-moes is met dikke lobbige yoghurt toch eigenlijk best wel lekker als dessert of ontbijt.
De hoeveelheid suiker is variabel, afhankelijk van de zuur- en zoetheid van je appels en afhankelijk van hoe zoet je de moes wilt hebben.
 
Appel-kaneel-moes
Ingrediënten voor circa 2 potten
1kg (friszure) appels, geschild, klokhuis verwijderd en in stukken
100-125g suiker of rietsuiker
Sap van ½ citroen
1 flinke tl kaneel
Snufje zout

Doe alle ingrediënten in een ruime pan en breng afgedekt aan de kook. Laat op laag vuur, onder af en toe roeren, 10-15 minuten pruttelen. Ik houd van een wat grovere moes. Als je de moes fijner wilt zou je de appels nog wat langer kunnen laten koken of met een pureestamper fijn kunnen stampen.

maandag 30 september 2013

Mini pavlova

O, o. Ik heb de laatste tijd zoveel receptjes gemaakt die ik met jullie wil delen. Ik ben alleen even druk. Zoals nu, druk druk druk, met het kijken van DWDD ;-). Tja, je hebt het zo druk, als dat je zelf denkt. Dus heb ik even geen tijd voor uitgebreide beschrijvingen van recepten. Hierbij een ideaal receptje voor een overgehouden eiwitje (of een overgehouden eiwitje dat in de vriezer op je ligt te wachten). Ideaal voor de grote zoetekauw, of om gezellig te delen met z’n tweetjes. Het recept is gebaseerd op een recept van Nigella Lawson.
 
Mini pavlova / merengue
Ingrediënten voor 1 à 2 personen
1 eiwit
Snufje zout
60g kristalsuiker, plus wat extra
mespunt maizena
Drupje wijnazijn
Evt. drupje vanille essence
75ml slagroom
Handje lekker fruit (bramen, frambozen, rode bessen, etc)

Verwarm de oven  voor op 180 graden. Klop het eiwit met zout tot er pieken gevormd worden en voeg vervolgens al kloppend langzaam de suiker toe. Klop tot het eiwit glanzend is en de suiker erin opgelost is (en er geen kristalletjes meer voelbaar zijn). Klop er de maizena, wijnazijn en vanille doorheen. Schep het eiwit op een met bakpapier beklede bakplaat. Plaats in de oven en draai de temperatuur terug naar 150 graden. Bak de merengue circa 35 minuten. Zet de oven uit en laat de merengue in de oven afkoelen.
Klop ondertussen de slagroom met een beetje suiker lobbig.
Leg de merengue op een bord en maak de pavlova af met slagroom en flink wat vers fruit.
 
 

donderdag 5 september 2013

Vlierbessen-bramen-aardbeienjam

 
De lanen in, de paden op! De straten door en de parken in! Houdt je ogen open en je ziet echt overal om je heen die mooie kleine paarse besjes, hangend in delicate bosjes. De vlierbes. De vogels zijn er ook dol op, dus je hebt concurrentie. Vers geplukt uit het handje is de vlierbes niet erg lekker, maar verwerkt in jam of taart heeft dit besje een heerlijk fris zoetige smaak met een pitje (letterlijk en figuurlijk). Dus neem de moeite en ga plukken. Dat plukken werkt bovendien therapeutisch rustgevend, mocht je het nodig hebben.
 
Vlierbessen-bramen-aardbeienjam
In totaal een kilo van bovenstaand fruit, schoongemaakt
(of ander (bijv. pruimen, frambozen) rondzwervend fruit, het liefste overrijp)
Sap van 1 citroen (of niet, als je toevallig geen citroen in huis hebt.
1kg geleisuiker
 
Breng het fruit met het sap van de citroen aan de kook. Eventueel kun je nu de vlierbespitjes eruit zeven. Ik zeef niet, want ik houd van chunky jam en ook die pitjes vind juist wel lekker.
Voeg de suiker toe en laat 5 minuutjes al roerende goed doorkoken.
Schenk de jam in schone potten, draai goed dicht en zet en een minuut of 10 op de kop zodat de potten vacuüm zuigen.
 
 

dinsdag 17 juli 2012

Citroenlimonade

Gezocht: een tijdelijk nieuw baasje. Betrouwbaar en niet terugdeinzend voor eventuele zure gassen die er worden geproduceerd. Voeden hoeft maar één keer per week, waarna graag even liefdevol doorroeren. Een halve dag laten rusten en daarna weer koel opbergen. Met pijn in mijn hart moet ik mijn zelfgekweekte en maanden trouw onderhouden symbiose van bacteriën en schimmels thuis achterlaten. Hoe moet dat nou met mijn zuurdesem als ik 3 weken op vakantie ga? Mijn arme zuurdesem zal verhongeren en versterven! Tja, meenemen is ook niet echt een optie (ik wil ook niet weten wat ermee zou gebeuren wanneer het 3 weken lang in een warme auto of tent staat te borrelen). Misschien is invriezen nog een optie? Een experiment, we zullen zien.
Dan nu nog een receptje van iets wat we zeker wel meenemen op vakantie. Een fles zelfgemaakte citroenlimonade. Geloof me, Wanneer je deze eenmaal hebt geprobeerd, haal je je neus op voor de limonade en frisdrank uit de supermarkt!

Citroenlimonade
Voor circa 500ml siroop:
Rasp en sap van circa 6 citroenen (of meer, je hebt 350ml citroensap nodig)
350g suiker

Verhit alles al roerende in een pannetje tot de suiker is opgelost. Laat nog een uurtje afkoelen en trekken. Schenk de siroop door een fijne zeef in een gesteriliseerde fles en laat verder afkoelen. Lekker met spa rood.

zondag 3 juli 2011

EGGtoberfest!!!

Mijn huisgenoot en ik zijn onlangs getrouwd. Als huwelijkscadeau hebben wij van mijn ouders de geweldige Big Green Egg gekregen. Voor degene die niet bekend zijn met de Big Green Egg, dit is de absolute koning onder de barbecues. Het heeft een goede temperatuurregulatie en je kunt er bijna alles op doen (barbecueën, roken, pizza bakken). Zo’n apparaat is geschikt voor alledaags gebruik, maar vraagt in het weekend dus gewoon om een feestje! Daarom hebben wij gisteren onze getuigen en ceremoniemeesters uitgenodigd om hen te bedanken voor hun mooie woorden en daden op onze grote dag. En hoe kan dat nou beter dan met een groots eetfestijn; “het EGGtoberfest”!
Dus mooi in thema met tirolerhoedjes en onder het genot van champagne en Duits witbier hebben we lekkere worstjes, gemarineerde kippenpoten, gegrilde groenten, home-baked (pan)brood, en spareribs gegeten met gepofte bananen,  vanille-ijs en chocoladesaus toe!
Het was een relEGGste en EGGcelent geslaagde avond!
Ik heb gekookt, dus de afwas is voor mijn huisgenoot?

 Voor vandaag het recept van de gemarineerde spareribs met gepofte aardappel:
1½ kg (ongemarineerde) spareribs
3 eetl ketchup
1 eetl korianderpoeder
¾ eetl komijn
 eetl ketjap
1 eetl worcestersaus
1-1½ thl sambal
1 eetl honing
4 grote aardappels
Boter
Aluminiumfolie

Maak de marinade door de ketchup, koriander, komijn, ketjap, worcestersaus en sambal  te mengen. Smeer de spareribs in met de marinade en laat ze minimaal een half uur, maar liefst enkele uren marineren. Wikkel de aardappelen in aluminiumfolie. Steek de barbecue aan (of zet de oven op grillstand). De Big Green Egg verhit ik tot 160-170 graden (niet zo heet dus) en leg de aardappelen direct op de kolen. Leg het rooster op de barbecue en leg hier de spareribs op. Indien mogelijk, sluit de deksel van de barbecue. Voeg aan de marinade die nu in het bakje achter is gebleven de honing toe en eventueel nog wat lichte sojasaus en/of worcestersaus. Na ca. 25 minuten de aardappelen en spareribs omdraaien. Smeer de spareribs in met de honingsaus. Sluit de deksel opnieuw en rooster ca. 10 minuten. Houdt nu, met de honing erop, in de gaten dat de spareribs niet verbranden. Draai de spareribs nogmaals om en smeer nogmaals in met de honingsaus. Sluit de deksel en rooster nog ca. 10 minuten.
Serveer de spareribs met de gepofte aardappelen (met een flinke klont boter en wat zeezout) en een groene salade.

En vooruit ook nog het recept van de gepofte banaan met vanille-ijs en chocoladesaus,
Want ik moet toch ook echt even kwijt wat voor leuke groenteman ik heb.  Eigenlijk is het geen groentewinkel, maar een soort “winkeltje van alles” met groenten, fruit, vrijwel alle soorten kruiden, saffraan, heerlijke paddenstoelen (in het seizoen zelfs verse morieljes en eekhoorntjesbrood. Niet voorverpakt, maar zo uit te zoeken), 00-bloem, semola, olijfolie enz. enz. Hij heeft ook geweldige vanillepeulen. Niet van die droge harde kleine vanillestokjes, maar zacht soepele grote geurende peulen, rijk aan een grote hoeveelheid vanille. Zijn enthousiasme is aanstekelijk wanneer hij me in de weckpot met peulen laat ruiken en vertelt dat ik de peul vooral na gebruik niet weg moet gooien, maar in de suiker moet steken om vanillesuiker te maken (alsof ik anders zou doen, wanneer de peul niet lekker in de melk getrokken zou hebben).

4 bananen
370 ml volle melk
1 vanillestokje (indien je zo’n machtig mooie peul hebt, voldoet een halve peul)
100 gr. Eigeel (dooiers van 4-5 eieren)
130 gr suiker
160 ml slagroom
40 gr pure chocolade in blokjes
Een klontje boter

Vanille-ijs volgens recept van Roberto Gelato (beste ijszaak van Utrecht, van Nederland misschien wel). Verwarm de melk in een steelpan tegen de kook aan. Snijd het vanillestokje over de lengte in, schraap het merg eruit, voeg dit samen met het stokje aan de melk toe en laat 30 min. zachtjes trekken. Scheid ondertussen de eiwitten van de dooiers. Klop in een ruime kom de eierdooiers met 100 gr suiker dik en romig en heel licht van kleur. Klop in een andere kom 110 ml slagroom met de rest van de suiker mooi stijf. Verwijder het vanillestokje uit de melk. Schenk een deel van de hete melk al roerend met een garde bij het dooiermengsel en schenk dan alles bij de rest van de hete melk in de pan. Laat dit roerend binden (niet koken!). laat deze vla onder regelmatig roeren goed afkoelen. Meng de vla met de stijve slagroom en zet 1 uur in de koelkast. Schenk het mengsel in een ijsmachine en bereid het ijs volgens de gebruiksaanwijzing. Indien je deze niet hebt, schenk het mengsel in een ruime plastic bak en zet 3-4 uur in de diepvries. Klop het ijs elk half uur (met een mixer) goed om. Klop het de laatste keer heel goed door met bijvoorbeeld een blender of staafmixer. Zet het dan nog 5-10 minuten in de diepvries voordat je het ijs serveert.
Wikkel de bananen in aluminiumfolie en leg ze 15-20 minuten direct op de kolen, keer halverwege.
Maak ondertussen de chocoladesaus. Verhit de 50 ml achtergehouden slagroom om matig vuur en voeg de chocolade toe. Laat de chocolade onder voortdurend roeren smelten tot je een mooie egale saus hebt. Eventueel kun je nog een drup schenkstroop toevoegen. Voeg het klontje boter toe en laat deze al roerende smelten.
Haal de bananen uit de aluminiumfolie en uit hun schil. Server de bananen met een bol vanille-ijs en de chocoladesaus.

dinsdag 28 juni 2011

Een beetje verliefd op Meryl Streep.


Ik heb zin om te bakken. En dan niet bakken in de zon, maar in de keuken! Sinds dit weekend kan ik kan aan niets anders denken dan aan recepten voor koekjes, cheesecake, taart of crumble en ik moet toch ook echt eens zelf bladerdeeg gaan maken! En dit alles komt door Meryl Streep. Ik heb dit weekend de film "It’s complicated" gezien en ik ben weer (net als nadat ik "Julie&Julia" had gezien) een beetje verliefd op Meryl Streep. Ik smelt van romantische komedies waarin de hoofdrolspeelster een passie heeft voor koken en ik krijg vervolgens energie voor 10 en wil aan de slag! In "It’s complicated" speelt Meryl Streep een vrouw met haar eigen succesvolle lunchroom waar ze allerlei muffins, taarten en chocoladecroissants maakt en verkoopt. In het echte leven schijnt Meryl Streep wel van lekker eten, maar echter niet van koken te houden. Dat mag de pret niet drukken, vanavond ga ik een crumble bakken! (En hoe toepasselijk (voor degene die de film gezien hebben), na het eten komt de architect op bezoek!)

Fruitcrumble (4P)
Met het fruit kun je variëren, maar ik zag bij de groenteman nog wat rabarber liggen… In plaats van rabarber zijn bramen of frambozen bijvoorbeeld ook heel lekker. Alleen appel met of zonder een beetje kaneel kan natuurlijk ook, of appel met een beetje calvados. En aan de topping zou je gehakte noten kunnen toevoegen. The sky is the limit!
2 appelen in blokjes
2 stelen rabarber in blokjes
150 gram bloem
1 tl bakpoeder
75 gram boter in blokjes
75 gram (riet)suiker

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Meng bloem, bakpoeder een klein snufje zout en desuiker in een kom. Houdt 1 eetl. suiker achter. Voeg de boter toe en meng het geheel met je vingertoppen tot "broodkruim".
Verdeel het fruit over één grote, of 4 kleine ovenschaal(tjes), bestrooi met de achtergehouden suiker (en evt. een kneepje citroensap) en verdeel de topping erover. Bak ca. 30 minuten in de oven. Serveer warm met een bolletje vanille-ijs of slagroom.
(Vroeger voegde ik nooit bakpoeder toe aan de crumble-topping, maar ik ben het een keer tegen gekomen in een recept van Nigella Lawson en het maakt de topping net iets luchtiger en krokanter. In plaats van bloem en bakpoeder kun je ook zelfrijzend bakmeel gebruiken).